เฝ้ารอคอยอย่างมีหวังแก้วตาดวงใจหลบมาหากัน
แต่ผ่านเลยไปกี่หน้าฝนไม่มีวี่แวว ของคนที่รอ โอ้ โอ
วันเดือนปีเลื่อนผ่านพ้น ทุรนทุราย เหมือนตายทั้งเป็น.
และเธอคงเดินไปลาลับ ไม่มีเยื้อใยสัญญาไม่มีความหมาย
จะลืมเธอได้อย่างไรเมื่อรักยังคงอยู่
ที่ตรงนี้ไม่เคยจะลบจะเลือนไป
ภาพที่เธอจากลายังคงฝังลงในหัวใจ
จะลืมได้อย่างไร วอนสายลมช่วยบอก ทีได้หม้าย
ต่อใดอีหลบมาหา ทำท่าหวังเหวิด
คอยเธอนานแล้วให้เธอหลบมา
พี่บ่าวคอยนั้งคอยถ้าพร่ำเพ้อหาเธอหัวใจมันพรือโฉ้
เธอคงลืมคำสัญญาที่เคยที่เคยให้กัน
รำพันว่าใจฉันจะมีแต่เธอ
แต่เธออยู่ที่ไหนได้โปรดเธอหลบมาหาทีได้หม้าย
น้องทิ้งให้พี่น้ำตาไหลริน
ทุกวันทวงติง ยังห่วงหาถึงเพ้อ
เหงาเหลือเกินน้องหม้าย
กี่ปลายสายฝนที่ล่วงเลยลับ
ตะวันพลบค่ำพี่ยังฝันถึงเธอ
ข้องใจน้อง น้องอยู่ไหน
ทะเลเงียบเหงาภูเขาอ้างว้าง
เมื่อน้องเหินห่าง หมางเมิน เงียบหาย
คนใต้ตัวดำก็ยังมีหัวใจ
อย่าปล่อยให้เหงาเศร้าสร้อยเดียวดาย
ต่อใดอีหลบมาหา ทำท่าหวังเหวิด
คอยเธอนานแล้วให้เธอหลบมา
พี่บ่าวคอยนั้งคอยถ้าพร่ำเพ้อหาเธอหัวใจมันพรือโฉ้
เธอคงลืมคำสัญญาที่เคยที่เคยให้กัน
รำพันว่าใจฉันจะมีแต่เธอ
แต่เธออยู่ที่ไหนได้โปรดเธอหลบมาหาทีได้หม้าย